Τρίτη, Νοέμβριος 08, 2011

Ξανά


Ονειρεύτηκα
την ασφάλεια,
κούρνιασα
και μαράθηκα

Ξύπνησα 
πέφτοντας -στο κενό
γυμνή 
και αλλιώτικη

Απελευθερώθηκα
από διχοτόμους
-ιδέες και φίλους 
εγωπαθείς

Πλησιάζω
ξανά
στην παράξενη ευτυχία
της νιότης μου.


5 σχόλια:

  1. Το διαβάζω ξανά και ξανά και είναι περίεργο πως κάθε λέξη μ' αγγίζει...

    Υπέροχο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ὡραῖα τά ποιηματάκια σου, ὡς εἴθισται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναι, Σπίθα... σπείρα.

    Thanks, vangelaka :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή